گاهی به آسمان نگاه کن : ایستگاه فضایی بین‌المللی

‏نمایش پست‌ها با برچسب ایستگاه فضایی بین‌المللی. نمایش همه پست‌ها

جنوب ایتالیا را از فضا ببینید

فضانوردانی که اکنون در ایستگاه بین‌المللی فضایی مستقر هستند، همچنان با ارسال تصاویر متعدد و زیبایی که از زمین می‌گیرند، باعث حیرت ما می‌شوند.
به گزارش ایسنا به نقل از زی نیوز، اخیرا سازمان فضایی ایالات متحده تصویر خیره‌کننده‌ای از جنوبی‌ترین نقطه ایتالیا منتشر کرده که در 17 سپتامبر 2016 و توسط خدمه اکسپدیشن 49 حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی به ثبت رسیده است.
طبق اعلام ناسا، شهر درخشان ناپل در قسمت پایین تصویر قابل مشاهده است و همچنین فضاپیمای روسی سایوز در قسمت فوقانی تصویر قرار دارد.

پرتاب موفق موشک رباتیک سایوز به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی

یک موشک رباتیک سایوز روسیه به همراه فضاپیمای باری پروگرس MS-03 با موفقیت به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین پرتاب شد.
به گزارش ایسنا به نقل از آسوشیتدپرس، این پرتاب شب گذشته (شنبه) در ساعت 21:41 به وقت گرینویچ از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان انجام شد.
فضاپیمای پروگرس پس از پنج دقیقه در فضا از موشک سایوز جدا شد و با باز کردن آرایه‌های خورشیدی و آنتن جهت‌یاب خود، سفر دو روزه را به ایستگاه فضایی آغاز کرد. این فضاپیما در مسیر خود، 34 بار دور زمین خواهد چرخید.
پروگرس MS قرار است بامداد روز دوشنبه (28 تیر) به ماژول Pirs ایستگاه ملحق شود. این فضاپیما برای بیش از شش ماه در آزمایشگاه مداری باقی مانده و سپس در اواسط ژانویه از آن جدا خواهد شد و در جو زمین خواهد سوخت.
این پرتاب در ابتدا برای روز 30 آوریل برنامه‌ریزی شده بود اما بعد به دلیل به تاخیر افتادن ماموریت سرنشین‌دار سایوز MS-01 تا هفته پیش، روز شنبه اجرا شد.
فضاپیمای پروگرس MS-03 با خود حدود 2.5 تن محموله شامل 1.6 تن سوخت، 47 کیلوگرم هوای فشرده، 420 کیلوگرم آب، 374 کیلوگرم مواد غذایی، پوشاک، تجهیزات پزشکی و وسایل بهداشت شخصی را به همراه تجهیزات علمی به ایستگاه فضایی منتقل خواهد کرد.
پرواز روز گذشته شانزدهمین ماموریت مداری روسیه و هشتمین ارسال از پایگاه بایکونور در سال جاری بود. پرواز بعدی روسیه برای اواخر ماه اوت برنامه‌ریزی شده که طی آن یک موشک پروتون M با خود ماهواره ارتباطی اکواستار 21 را به مدار خواهد برد.
پروگرس در ایستگاه تنها نخواهد ماند چرا که شرکت اسپیس قرار است فردا (دوشنبه) ماموریت CRS-9 را بر روی موشک فالکون 9 از پایگاه فضایی کیپ کارناول به آزمایشگاه مدارگرد ارسال کند.

تصویر صخره‌های مرجانی از فضا و شباهت آن با نقاشی آبرنگ

یک فضانورد ایستگاه فضایی بین المللی در طول مدت اقامتش در فضا تصاویر خیره کننده ای را از زمین منتشر کرده که شبیه نقاشی آبرنگ هستند.
امروزه علاقمندان به فضا جزئیات دقیقی از رویدادهای فضایی بدست می‌آورند و این امر با انتشار تصاویر زنده از فضا توسط فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بین‌المللی محقق می‌شود.
جف ویلیامز مثل همکارانش تیم کوپرا و تیم پیک فضانوردان ناسا، در طول اقامت 41 روزه‌اش در فضا تصاویر زیبایی را از کره زمین به اشتراک گذاشته است.
وی اخیرا منظره خیره‌کننده‌ای از صخره‌های مرجانی منتشر کرده که آن را 27 آوریل 2016 در پروفایل خود با توضیح " این صخره‌ها همیشه شبیه یک نقاشی با آبرنگ هستند. به راستی چه چیزی باعث ایجاد این رنگ و الگوهای بسیار خاص شده است؟" به اشتراک گذاشته است.

سکونت در فضا باعث کچلی می‌شود!

زندگی در فضای خارجی چالش‌های بسیاری را به همراه دارد که از نگرانی برای دسترسی و آب و هوای کافی گرفته تا تغذیه مداوم با مواد غذایی خشک و شیرین، حیات فضانوردان را سخت می‌کند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، اکنون تحقیقات جدید دانشمندان ژاپنی از نگرانی جدیدی رونمایی کرده که نشان می‌دهد زندگی در محیط گرانش صفر بر رشد فولیکول‌های موی فضانوردان تاثیر می‌گذارد.
بررسی 10 فضانوردی که در ایستگاه فضایی بین‌المللی سکونت داشتند، نشان داد ژنهای مسدود کننده رشد مو در سفرهای فضایی فعالتر می‌شوند؛ از این رو در مدار زمین، رشد موی سر کندتر شده یا کاملا متوقف می‌شود.
اگرچه این تحقیق همچنین نشان داد که فولیکول‌های موی مردان و زنان ممکن است واکنش متفاوتی در محیط فضا نشان دهند. برای مثال محققان دریافتند که فعالیت‌های برخی ژنهای دخیل در رشد مو در فضانوردان زن باثبات‌تر از همکاران مردشان بود.
این تحقیق نشان می‌دهد که شاید انسان‌ها با زندگی کردن در فضا، به گونه‌های کچل تبدیل شوند و توانایی تجدید مو پس از ریزش آن را از دست بدهند.
محققان فولیکول‌های موی 10 فضانورد را که حدود شش ماه در ایستگاه فضایی بین‌المللی سکونت داشتند، بررسی کردند. این فولیکول‌ها در زمان‌های مختلف حضور این فضانوردان در فضا از جمله قبل از پرواز و پس از بازگشت آن‌ها جمع‌آوری شد.
از هر فضانورد شش فولیکول مو دریافت و در دمای منفی 80 درجه سانتیگراد نگهداری شد. در ایستگاه فضایی، فضانوردان از ماشین‌های اصلاح موی خاصی برخوردارند که مو را در زمان اصلاح بسرعت پاکسازی می‌کند تا موی اضافه در آزمایشگاه شناور نماند.
سال گذشته کریس هدفیلد، فضانورد کانادایی موهای خود را در فضا کوتاه کرد اما تحقیق جدید نشان داده که این کار احتمالا غیرضروری بوده زیرا موی وی آنچنان رشدی نداشته است.
محققان همچنین چندین ژن دیگر را در فولیکول‌های مو شناسایی کردند که در زمان اقامت فضانوردان در فضا تحت تاثیر قرار گرفته بودند. این ژن‌ها سرنخهای جدید در مورد تاثیرگذاری فضا بر این تغییرات ارائه می‌کند. برای مثال ژن PCDH8 در فضا افزایش می‌یابد که این افزایش همچنین در مغز افرادی که کوکائین مصرف می‌کنند نیز دیده شده است. از این رو محققان معتقدند که سکونت در فضا ممکن است تغییرات عصبی‌ شیمیایی نیز به همراه داشته باشد.
این تحقیق در مجله Public Library of Science One منتشر شده است.

صد و نود و سومین پیاده‌روی فضایی فضانوردان انجام شد

پیاده‌روی دو فضانورد روس برای نصب سخت‌افزار و انجام آزمایشات علمی در خارج از ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) روز چهارشنبه با موفقیت انجام شد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، ناسا اعلام کرد که یوری مالنچنکو و سرگئی ولکوف مهندسان کهنه‌کار پرواز، لباس فضایی خود را پوشیدند و روز چهارشنبه در حدود ساعت 13:10 به وقت گرینویچ از هوابند ایستگاه خارج شدند.
این دومین راهپیمایی فضایی در کمتر از یک ماه گذشته بوده است.
در تاریخ 15 ژانویه اولین فضانورد بریتانیایی که در فضا پیاده‌روی کرد و تیم کوپرا فضانورد آمریکایی، زمانی که متوجه نشت کلاه فضایی کوپرا شدند، به پیاده‌روی خود در فضا خاتمه دادند.
هدف آنها استقرار و بازیابی چندین بسته آزمایشی بر روی ماژول‌های Zvezda و Poisk و نصب دستگاه‌هایی به نام (gap spanners ) بر روی بدنه ایستگاه در جهت تسهیل حرکت خدمه در راهپیمایی فضایی آینده بود.
راهپیمایی این دو فضانورد که لباس فضایی اورلان روسی به تن داشتند، برای حدود 5 ساعت و 30 دقیقه برنامه‌ریزی شده بود که آنها 45 دقیقه زودتر به کار خود پایان دادند و چهار ساعت و 45 دقیقه در خارج از ایستگاه فضایی فعالیت کردند.
لباس فضایی اورلان دارای دو بخش اصلی است؛ شلوار و چکمه‌ها و بالا تنه آن دارای دریچه‌ای در پشت است که راه ورودی لباس به حساب می‌آید. در جلو آن ابزارهای کنترل (روی سینه) و پشت آن سیستم ایمنی را نصب می‌کنند. فضانورد برای پوشیدن این لباس دریچه پشتی را باز و پاهای خود را وارد شلوار می‌کند و سپس خود را به داخل لباس می‌کشد.
لباس فضایی از قطعات مختلف ساخته شده که می‌توان هر قطعه را در صورت فرسودگی برداشت و قطعه‌ای جدید را جایگزین کرد. در داخل کلاه ، جریان اکسیژن از روی صورت فضانورد عبور داده و مانع جمع شدن بخار هوا در آنجا می‌شود. در قسمت جلو کلاه یک نقاب شفاف پلاستیکی مجهز به سایبانی قابل تنظیم (برای محافظت چشم فضانورد در مقابل نور خورشید) کار گذاشته شده است. این نقاب محکم طوری ساخته شده است که صورت فضانورد را در مقابل برخورد خرده‌ریزه‌های خطرناک فضایی محافظت می‌کند. لوله‌ای نیز برای نوشیدن آب ، متصل به مخزن آب کوله پشتی ، در داخل کلاه وجود دارد.
جالب توجه است که این صد و نود و سومین پیاده‌روی فضایی برای تعمیر و نگهداری از ایستگاه فضایی بین‌المللی و ششمین راهپیمایی فضایی برای مالنچنکو و چهارمین راهپیمایی برای ولکوف بود.

ورود سه سکنه جدید به ایستگاه فضایی بین‌المللی

یک موشک جدید سایوز روز گذشته (سه شنبه) با موفقیت سه فضانورد ماموریت اکسپدیشن 46 را در سفری شش ساعته از مرکز فضایی بایکنور قزاقستان به ایستگاه فضایی بین‌المللی منتقل کرد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، تیم کوپرا از ناسا، یوری مالنچنکو از روسیه و تیم پیکه از سازمان فضایی اروپا با موفقیت وارد ایستگاه مداری شدند تا در رصد زمین و انجام تحقیقات کلیدی برای ارتقای دانش و نمایش فناوری‌های جدید با سه فضانورد حاضر در این آزمایشگاه یعنی فرمانده اسکات کلی، میخائیل کورنینکو و سرگئی وولکوف همکاری کنند.
این گروه برای شش ماه آینده در ایستگاه به منظور ارتقای علوم زندگی در زمین و سکنه آینده در فضا به کار خواهند پرداخت.
مالنچنکو در میان اعضای جدید از بیشترین تجربه برخوردار بوده و 641 روز را در فضا گذرانده است. این چهارمین ماموریت وی به ایستگاه فضایی بوده است. وی همچنین در ایستگاه فضایی میر روسیه و شاتل فضایی آتلانتیس نیز خضور داشته است.
روز جمعه (20 آذر) سه نفر از سکنه ایستگاه فضایی در فرودی نادر در شب در زمین فرود آمدند.

فرود نادر شبانگاهی فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی در زمین

سه فضانورد آمریکایی، روسی و ژاپنی روز گذشته (جمعه) با موفقیت یک فرود نادر شبانگاهی از ایستگاه فضایی بین‌المللی به زمین را در فلاتهای زمستانی قزاقستان انجام دادند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، کجل لیندگرن از ناسا، کیمیا یوی از ژاپن و اولگ کونوننکو از روسیه در کپسول سایوز در تاریکی و شرایط بادی در زمین فرود آمدند. این سه نفر پس از آغاز سفرشان در ماه ژوئیه از مرکز پرواز فضایی بایکنور قراقستان به ایستگاه فضایی، مدت 141 روز را در فضا گذراندند.
سخنگوی سازمان فضایی روسیه اعلام کرد که این فرود با موفقیت و ایمن انجام شد و تیم بازیابی، آن‌ها را طبق برنامه پیدا کرد.
این فرود نشانگر پایان ماموریت اکسپدیشن 45 ایستگاه فضایی بین‌المللی بود که طی آن سه فضانورد بر روی فضاپیمای سایوز TMA-19M روز پنج‌شنبه (19 آذر) از آزمایشگاه مدارگرد جدا شده و به سوی زمین پرواز کردند. همچنین این نخستین فرود شبانگاهی یک تیم سایوز از نوامبر 2012 بوده و ششمین مورد در تاریخ این برنامه محسوب می‌شود.
کاپیتان کونوننکو در حال حاضر رکورد حضور 533 روز در فضا را دارد، در حالیکه این نخستین حضور یوی و لیندگرن در ایستگاه فضایی محسوب می‌شد.
در حال حاضر اسکات کلی، سرگئی ولکوف و میخائیل کورنینکو در آزمایشگاه مداری باقی مانده‌اند و منتظر ورود تیم پیکه انگلیسی، تیم کوپرای آمریکایی و یوری مالنچنکوی روسی هستند که این هفته به ایستگاه اعزام خواهند شد.
اگرچه این برنامه فضایی مشترک در سال جاری با مشکلاتی روبرو شد، اما سفرهای فضایی همچنان یکی از معدود حوزه‌های همکاری بین‌المللی بین روسیه و غرب مانده که بطور کامل در پی بحران اوکراین تخریب نشده است.

آزمایش هدست واقعیت مجازی برای فضانوردان

هدست واقعیت مجازی HoloLens متعلق به شرکت مایکروسافت نمایشی مجازی از دنیای واقعی ارائه می‌دهد و روزی برای کمک به فضانوردان عازم فضا خواهد شد.
به گزارش سرویس فناوری ایسنا خدمه زیرآب ماموریت NEEMO 20 هم‌اکنون در حال آزمایش این سامانه در طول اقامتشان هستند و این آزمایش از 20 جولای شروع شده است.
قرار بود یک هدست HoloLens به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده شود اما با انفجار فضاپیمای دراگون در طول پرتاب در تاریخ هفتم تیر از بین رفت.
فضاپیمای CRS-7 (دراگون) متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس مدت کوتاهی پس از اوج‌گیری از سکوی پرتاب منفجر شد. این سامانه بر فراز موشک فالکون 9 و از مجموعه پرتاب 40 واقع در ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا به فضا اوج گرفت، اما تنها چند دقیقه پس از پرتاب، فالکون دچار نقص فنی شد و بر فراز اقیانوس اطلس منفجر شد.
با این حال، نمونه‌اولیه هدست زیرآبی مزبور هنگام قرارگرفتن در مدار ارزشمند خواهد بود. این هدست به افراد حاضر در مرکز کنترل امکان نظارت بر فضانوردان را هنگام انجام عملیات خواهد داد و چنین موضوعی امکان مداخلات پزشکی بلادرنگ را فراهم می‌کند.
واژه NEEMO به معنای «عملیات ماموریت محیطی ناممکن ناسا» است و این ماموریت در زیستگاه تریلی‌مانندی انجام می‌شود که در 17 متری زیر آب و در آن سوی سواحل Key Largo واقع در فلوریدا قرار دارد.
این ماموریت بر تکنیک‌هایی تمرکز می‌کند که می‌توان از آن‌ها برای تفحص فضای عمیق مانند کنکاش سیارک‌ها یا مریخ استفاده کرد.
کنکاش منظومه شمسی به معنای تاخیر در عملکرد خدمه است زیرا زمان زیادی طول می‌کشد که امواج رادیویی به محل مورد نظر برسند و دوباره به زمین بازگردند. بر روی مریخ، تاخیر یک‌طرفه می‌تواند تا 24 دقیقه باشد و ماموریت NEEMO نخست تاخیرها بر روی زمین را بررسی می‌کند.
در ماموریت‌های پیشین در سال 2014، فضانوردان پیاده‌روی‌های فضایی زیرآبی را انجام دادند. در ماموریت حال حاضر فضانوردان گرانش‌های مختلف موجود بر روی سیارک‌ها را که خیلی پایین هستند، شبیه‌سازی خواهند کرد. آن‌ها همچنین گرانش بر روی مریخ که یک سوم گرانش بر روی زمین است را شبیه‌سازی می‌کنند.
ماموریت NEEMO 20 همچنین با بررسی مرجان‌ها به علم نانوفضا کمک می‌کند. گرچه ساحل Key Largo در فلوریدا غنی از مرجان است، دانشمندان متوجه شدند که مرجان‌ها به عمق بیشتر آب مهاجرت می‌کنند. محققان بر این باورند تغییرات آب‌وهوایی و افزایش دمای اقیانوسی مرتبط با آن، مرجان‌ها را مجاب به مهاجرت به نواحی خنک‌تر می‌کند.
در طول پیاده‌روی‌های فضایی زیرآبی، فضانوردان نمونه‌هایی از مرجان‌ها را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را با خود به سطح می‌آورند.
آن‌ها همچنین فرستنده‌هایی را برای ضبطکردن داده‌های محیطی مانند عمق، جریان و دما برای نظارت بهتر بر محیط نصب می‌کنند. مرجان‌ها نشانگرهای عالی برای عملکرد محیط هستند.

عکس‌های منحصربه‌فرد ناسا از عبور ایستگاه فضایی بین‌المللی از مقابل ماه کامل

ناسا تصاویر منحصربفردی را از عبور ایستگاه فضایی بین‌المللی از مقابل ماه کامل منتشر کرده است.
بیل اینگالز و جوئل کاسکی عکاسان ناسا، در زمان عبور ایستگاه فضایی از مقابل ماه، این عکس‌ها را از وودفورد در ویرجینیای آمریکا برداشتند.
به گفته آقای اینگالز گرفتن این عکس‌ها کار "بی‌اندازه دشواری نیست" اما به زمان سنجی، برنامه ریزی، آمادگی و شناخت دقیق از امکانات و محدودیت های دوربین و یافتن محل مناسب برای عکسبرداری نیاز دارد.
ایستگاه فضایی بین‌المللی با سرعت سی هزار کیلومتر از مقابل ماه عبور کرد، از این رو عکاسان برای عکسبرداری هشتاد و دو صدم ثانیه بیشتر فرصت نداشتند.
این ایستگاه که چهار صد کیلومتر بالاتر از سطح زمین در مدار قرار دارد، معمولا از ستارگان اطراف قابل تشخیص نیست اما اگر دیده شود مانند خط روشنی است که با سرعت زیاد حرکت می‌کند.
ایستگاه فضایی بین المللی حدود ۱۱۰ متر، به اندازه یک زمین فوتبال، طول دارد و بزرگترین شی ساخته بشر در فضاست.
اما در مقابل ماه که ۳۴۷۵ کیلومتر قطر دارد مانند ذره‌ای به نظر می‌رسد.
عبور ایستگاه فضایی از مقابل ماه چند روز بعد از وقوع "ماه آبی" رخ داد.
ماه آبی پدیده‌ای است که ربطی به رنگ ماه ندارد و به ظهور دو قرص ماه کامل در طی یک ماه، اشاره دارد که از عدم تطبیق تقویم شمسی و قمری ناشی می شود.
bbc persian

درخواست رییس سازمان فضایی اروپا برای حضور هند و چین در ایستگاه فضایی

رییس جدید سازمان فضایی اروپا در مصاحبه‌ای اعلام کرد که ایستگاه فضایی بین‌المللی باید فضانوردان چینی و هندی را نیز در خود جای دهد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، ایستگاه فضایی 100 میلیارد دلاری که با چشم غیرمسلح از روی زمین قابل مشاهده است، یک آزمایشگاه مداری بوده که توسط 15 کشور از جمله آمریکا، روسیه و آلمان پشتیبانی می‌شود. کشورهای هند و چین در این تیم قرار ندارند.
یوهان دیتریش وورنر، رییس جدید سازمان فضایی اروپا در گفت‌وگو با روزنامه اشپیگل آلمان گفت: ما باید از اکتفا کردن به یک انجمن محصور دوری کنیم.
ایستگاه فضایی تا سال 2020 تامین مالی شده و افزایش طول ماموریت آن تا سال 2024 تحت بررسی است.
این تمدید ماموریت، زمان بیشتری را به سازمان ناسا برای توسعه فناوری‌های لازم به منظور انجام ماموریت‌های انسانی به مریخ که هدف طولانی‌مدت برنامه فضایی انسانی این سازمان است، ارائه خواهد کرد.
نگه داشتن ایستگاه در مدار پس از سال 2020 همچنین دریچه‌ای را برای شرکتها و محققان خصوصی به منظور استفاده از سرمایه‌گذاری سنگین آمریکا در این آزمایشگاه مداری باز خواهد کرد.
هزینه‌های ناسا برای اجرایی کردن ایستگاه که در ارتفاع 400 کیلومتری زمین پرواز می‌کند، سالانه حدود سه میلیارد دلار است.
وورنت همچنین اظهار کرد، اروپاییان که در حال حاضر برای سفر به فضا به روسیه اتکا دارند، می‌توانند تا پنج سال آینده، موشک‌های سرنشین‌دار خود را به فضا پرتاب کنند.
وی افزود: من امیدم را در مورد این که اروپاییان نیز می‌توانند سفرهای مداری انجام دهند، از دست نداده‌ام.

ایستگاه بین‌المللی فضایی تغییر وضعیت داد

ایستگاه بین‌المللی فضایی پس از نقص در موتورهای فضاپیمای سایوز هنگام الحاق آن به ایستگاه، اندکی تغییر وضعیت داد.
فضاپیمای Soyuz TMA-15M، روز پنجشنبه 21 خرداد، سه تن از فضانوردان ایستگاه را به زمین بازگرداند.
بر اساس اعلام آژانس فضایی روسیه، موتورهای فضاپیمای سایوز بدون‌برنامه‌ریزی روشن شدند و این موضوع منجر به تغییر اندکی در وضعیت ایستگاه شد.
به گزارش ایسنا روسیه اعلام کرده اقدامات لازم برای تثبیت‌کردن ایستگاه انجام شد و این موضوع تغییری در بازگشت فضانوردان ایجاد نکرده است. این آژانس همچنین عنوان کرد فضاپیمای مزبور مطابق برنامه‌ریزی‌ رهسپار زمین شد.
موتورهای فضاپیمای سایوز برای کمتر از یک دقیقه و در طول آزمایش سیستم الحاق خودکار روشن شدند.
گزارش دیگری حاکی از آن است احتمالا تیم کنترل ماموریت دستور اشتباهی به فضاپیما داده و این که سایوز خود دچار عملکرد اشتباه نشده است.
برنامه فضایی روسیه در ماه مه با دو نقص بزرگ روبرو شد که طی آن، یک فضاپیمای پروگرس به مقصد ایستگاه فضایی و یک موشک پروتون حامل ماهواره مکزیک منفجر شدند.
ماموریت سرنشین بعدی برای الحاق به ایستگاه فضایی، بین 23 و 25 ژوئیه (یکم و سوم مرداد) انجام خواهد شد.
در این ماموریت، فضانوردانی از روسیه، ژاپن و ایالات متحده به فضا خواهند رفت.

گاهی به آسمان نگاه کن/Look at the Sky Sometimes

مانور موفق موشک پروگرس روسیه در ایستگاه فضایی

روسیه روز گذشته به منظور تصحیح مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی، برای دومین بار موتور موشک پروگرس خود را که به این مدارگرد متصل است، روشن کرد.
به گزارش ایسنا موفقیت این مانور، پس از موجی از نقایص پر دردسر در موشکهای روسی که طی چند ماه گذشته سبب رخدادهایی شده‌اند، می‌تواند خبر خوبی برای برنامه فضایی تحت فشار این کشور محسوب شود.
تنها در یک ماه اخیر، موشکهای روسی با شکستهایی مانند ناتوانی در اتصال به ایستگاه فضایی و منفجر شدن محموله ایستگاه در جو، سرگردانی موقت فضانوردان در فضا و انفجار ماهواره مکزیک روبرو بوده است.
به گفته سازمان فضایی روسیه، موتورهای فضاپیمای باری پروگرس M26M در ساعت 12:30 بامداد روز دوشنبه (به وقت گرینویچ) روشن شده و برای 19 دقیقه و 22 ثانیه روشن ماندند. در نتیجه این مانور، ارتفاع مدار ایستگاه تا 2.8 کیلومتر افزایش یافت.
تلاش اولیه برای روشن کردن موتورهای پروگرس در روز شنبه (26 اردیبهشت) با شکست روبرو شده بود.
ایستگاه فضایی بین‌المللی اکنون در ارتفاع مناسب برای بازگشت سه تن از سکنه خود به زمین قرار گرفته است. سفر این فضانوردان به زمین در حال حاضر به دلیل عدم موفقیت پرتاب موشک قبلی به تاخیر افتاده است.
سازمان فضایی روسیه (روس‌کاسموس) اکنون در پی شکست‌های پی‌درپی در بحران فرو رفته و انتظار سیاستمداران و دولتمردان این کشور را برای پایه‌ریزی تحقیقی در مورد صنعت فضایی روسیه پس از اخراج رئیس آن در سال گذشته در پی داشته است.
صبح روز شنبه و چند ساعت پس از روشن نشدن موتور فضاپیمای پروگرس، ماهواره ارتباطی مکزیک بر روی موشک پروتون روسیه پس از پرتاب منفجر شد.
دیمیتری مدودوف، نخست‌وزیر روسیه پس از حادثه ماهواره یک تحقیق را آغاز کرده و خواستار پاسخ ایگور کوماروف، رئیس سازمان روس‌کاسموس شده است.
امروز (سه‌شنبه) قرار است لایحه‌ای در مورد انجام تغییرات در روس‌کاسموس به پارلمان روسیه ارائه شود.
روسیه اکنون در حال اصلاح صنعت فضایی خود است، اما به گفته کارشناسان، سالها کسری بودجه به معنی وجود کمبودهایی در جابجایی نیروهای بازنشسته متعلق به عصر شوروی سابق با کارشناسان نسل جدید است.
با مانور موفق روز دوشنبه، سه سکنه ایستگاه می‌توانند طی چند هفته آینده به زمین بازگردند. تیم جدید که قرار بود روز 26 مه (پنجم خرداد) به ایستگاه سفر کنند، اکنون باید تا پایان ماه ژوئیه صبر کنند.
زمان سفر این گروه جدید هنوز دقیقا مشخص نشده و قرار است پس از جلسه‌ای در روز 22 مه (اول خرداد) اعلام شود.

در این باره بیشتر بخوانید :
- کپسول باری روسیه گم شد
- مشکل فنی فضاپیمای روسیه در برنامه فضایی ژاپن تغییراتی را ایجاد کرد
- سرانجامی تلخ برای کپسول باری روسیه

چهار عکس شگفت انگیز از ایستگاه فضایی

برای دیدن تصاویر دراندازه بزرگتر , روی عکس کلیک کنید

سامانتا کریستوفورتی فضانورد ایتالیایی آژانس فضایی اروپا این عکس را در تاریخ ۲۳.۱۲.۲۰۱۴ از جریان عظیم آب گرم حوالی باهاما درامریکا به ثبت رسانده است .آب گرم در این تصویر به رنگ فیروزه ای به زیبایی با بخش های سرد آب اقیانوس قابل تمییز است .

اسکات کلی فضانورد آژانس فضایی امریکا ناسا این عکس را در تاریخ ۸ می ۲۰۱۵ از ایالات متحده , منطقه ی جنوب غربی دریاچه پاول , گلن کانیون، یوتا به ثبت رسانده است .

فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۴ این تصویر از یک دهانه بزرگ در آفریقا را به ثبت رساندند .

این ساختار به نام Richat در شمال غربی موریتانی به چشم صحرا نیز مشهور است .زمین شناسان هنوز در حال تحقیق هستند که علت پیدایش این گودال یک فعالیت عظیم آتشفشانی بوده و یا بر عصر برخورد یک شهاب سنگ بزرگ پدیدار گشته است.

این گودال که شبیه به یک دایره کامل است حدود ۱.۹ کیلومتر عرض و عمقی حدود ۱۰۰ متر دارد. دهانه آن دشت وسیعی از سنگ هایی باستانی است که حدود ۱۰۰ میلیون سال قدمت دارند.در حقیقت روزگاری دایناسور ها به روی این دشت قدم بر می داشتند .

این عکس را نیز فضانورد معروف ناسا اسکات کلی در ۸ می ۲۰۱۵ از ایستگاه فضایی بین المللی به ثبت رساند .این عکس نمایی از شمال آفریقا , کویر لیبی مجاور غرب مصر دشت بزرگی از شن و ماسه دریایی است که تپه های بزرگ و موازی نارنجی رنگ شنی نیز به زیبایی تشخیص داده می شوند .

منبع : فیس بوک ایستگاه فضایی بین المللی

پس از نابودی فضاپیمای باری روسیه , بازگشت فضانوردان ایستگاه بین‌المللی فضایی به تعویق افتاد

ناسا ، بازگشت «تری ویرتس» فضانورد ناسا، «آنتون شکاپلروف»، کیهان‌نورد روس و «سامانتا کریستوفرتی»، فضانورد آژانس بین‌المللی اروپا به زمین را تا اوایل ماه ژوئن به تعویق انداخت .
به گزارش سرویس علمی ایسنا، قرار بود این فضانوردان 13 ماه می (23 اردیبهشت) از ایستگاه عازم زمین شوند اما تصمیم ناسا پس از آگاهی از جزئیات جدید درباره ناکامی فضاپیمای باری پروگرس 59 روسیه اتخاذ شد.
در واقع ناسا پس از یافته‌های مقدماتی آژانس فضایی فدرال روسیه درباره نقص فنی و در نهایت نابودی پروگرس، بازگشت خدمه ایستگاه بین‌المللی فضایی به زمین را به تعویق انداخت.
آن‌ها تاریخ دقیقی درباره فرود آتی این فضانوردان ارائه ندادند اما گفتند این تاریخ هفته‌های آتی اعلام می‌شود.
کپسول باری پروگرس 59 روسیه در تاریخ 28 آوریل‌ (هشتم اردیبهشت) پس از پرتاب به سوی ایستگاه بین‌المللی فضایی دچار نقص فنی شد و مهندسان نتوانستند کنترل آن را بر عهده بگیرند؛ در نهایت، این کشتی باری در هفتم ماه جاری میلادی (17 اردیبهشت) در جو زمین نابود شد.
تاخیر در بازگشت خدمه ایستگاه بین‌المللی فضایی با تصمیم ناسا و شرکایش برای به تعویق‌انداختن ماموریت سرنشین‌دار بعدی به ایستگاه بین‌المللی فضایی از 26 می (پنجم خرداد) به اواخر جولای، نیز مرتبط است. قرار است در ماموریت سرنشین‌دار بعدی، موشک سایوز با اوج‌گیری از ایستگاه بایکونور قزاقستان، «کجل لیندگرن» از ناسا، «اولگ کونونکو» از آژانس فضایی فدرال روسیه و «کیمیا یو» از آژانس تفحص فضایی ژاپن را به ایستگاه بین‌المللی فضایی ببرد.
در عین حال، قرار است سامانه باری پروگرس بعدی به نام «پروگرس 60» اوایل ماه جولای پرتاب شود. کپسول رباتیک دراگون شرکت اسپیس‌ایکس نیز 19 ژوئن (29 خرداد) ماموریت بازتجهیز بعدی خود به ایستگاه بین‌المللی فضایی را انجام خواهد داد اما تاریخ این پرواز هنوز تحت بازبینی است.
اسپیس‌ایکس بر اساس یک قرارداد 1.6 میلیارد دلاری با ناسا، دست کم 12 ماموریت باری را به ایستگاه بین‌المللی انجام می‌دهد و اوج‌گیری بعدی دراگون در واقع هفتمین ماموریت اسپیس‌ایکس به ایستگاه تحت این قرارداد است.
هنوز خطر تمام‌شدن آذوقه، شش فضانورد حاضر در ایستگاه بین‌المللی را تهدید نمی‌کند و این ایستگاه تجهیزات کافی را تا پاییز آتی دارد.
ویرتس، شکاپلروف و کریستوفورتی، ماه نوامبر به ایستگاه بین‌المللی رسیدند و «اسکات کیلی» فضانورد ناسا، کیهان‌نوردان روسی به نام‌های «میخائیل کورنیکو» و «گنادی پادالکا» اواخر ماه مارس به ایستگاه بین‌المللی رسیدند.
کلی و کورنیکو برای یک سال در ایستگاه خواهند ماند تا به محققان در درک بهتر اثرات روانشناختی و فیزیولوژیکی پرواز فضایی طولانی‌مدت کمک کنند. چنین اطلاعاتی راه را برای سفرهای سرنشین‌دار به مریخ و دیگر مقصدهای دوردست هموار خواهد کرد. پادالکا نیز برای شش ماه دیگر میهمان ایستگاه خواهد بود.
در این باره بیشتر بخوانید :
فضاپیمای روسیه در جو زمین نابود شد
کپسول باری روسیه گم شد
مشکل فنی فضاپیمای روسیه در برنامه فضایی ژاپن تغییراتی را ایجاد کرد
سرانجامی تلخ برای کپسول باری روسیه

نخستین قهوه‌ در گرانش صفر

سامانتا کریستوفورتی اولین فضانورد زن ایتالیایی ، به عنوان اولین نفر، قهوه اسپرسو در ایستگاه بین‌المللی فضایی نوشید.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، سامانتا کریستوفورتی روز یکشنبه تصویری از خود را هنگام نوشیدن قهوه در گرانش صفر در ایستگاه فضایی بر روی صفحه توئیتر و فیس بوک گذاشت.
وی در پیغامی نوشت: قهوه بهترین سوسپانسیون ارگانیکی است که تاکنون خلق شده است.
کریستوفورتی هفته آینده و پس از شش ماه ماموریت به زمین بازمی‌گردد. قرار بود قهوه‌ساز ایتالیایی به نام ISSpresso ماه ژانویه به ایستگاه بین‌المللی فضایی تحویل داده شود اما به دلیل انفجار کپسول باری سیگنوس در زمان پرتاب، از بین رفت و نسخه دیگر آن ماه آوریل به ایستگاه ارائه شد.
کارخانه Lavazza با همکاری شرکت مهندسی Argotec در تورین و همچنین آژانس فضایی ایتالیا این دستگاه قهوه‌ساز را ساخته‌اند؛ ناسا ایمنی این دستگاه را تایید کرده است.
قهوه‌ساز ISSpresso قادر به تحمل شرایط میکروگرانشی فضا بوده و آب داغ را با فشار درون محفظه قهوه ریخته و قهوه داغ را در اختیار فضانوردان قرار می‌دهد. این دستگاه می‌تواند قهوه اسپرسو و چای را با کیفیت بسیار مناسب تهیه کند.
وزن قهوه‌ساز مزبور، حدود 20 کیلوگرم است و برخلاف نمونه‌های موجود، از طراحی نسبتا پیچیده‌ای برخوردار است تا بتواند فشار 400 برابری محیط میکروگرانشی فضا را تحمل کند.
این قهوه‌ساز از کپسول‌های قهوه اسپرسو استفاده می‌کند و تعدادی از این کپسول‌ها بر روی فضاپیمای اسپیس‌ایکس به فضا حمل شدند. در صورت نیاز افراد دیگر حاضر در ایستگاه بین‌المللی، کپسول‌های بیشتر آماده اعزام به فضا هستند.
ناسا به دنبال ایجاد محیطی آرامش‌بخش برای فضانوردان ایستگاه فضایی است و ارسال دستگاه قهوه‌ساز به فضا نیز به همین منظور انجام شد؛ تیم کنترل ماموریت ناسا همچنین امکان دسترسی فضانوردان به ایمیل، تلفن، اخبار و برنامه‌های ورزشی زنده را فراهم کرده است.
کپسول باری دراگون حامل این قهوه‌ساز در ماموریت ماه آوریل، همچنین تجهیزات آزمایشگاهی را برای «اسکات کلی»، فضانورد دیگر ایستگاه، حمل کرد.

کپسول باری روسیه گم شد

ارتباط آژانس فضایی روسیه (روس‌کاسموس) با کپسول باری پروگرس که حامل سه تن مواد غذایی و تجهیزات لازم برای ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) بود، قطع شد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، کپسول باری پروگرس 59 حامل اکسیژن، آب، ابزار یدکی، تجهیزات و سخت‌افزارهای علمی-آزمایشگاهی برای سکنه ایستگاه فضایی، روز سه‌شنبه هشتم اردیبهشت در ساعت 7:09 به وقت گرینویچ (11:39 به وقت تهران) از پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان به فضا پرتاب شد و مدت کوتاهی پس از آن دچار نقص فنی شد.
فضاپیمای پروگرس 59 هم‌اکنون در سکوت رادیویی حول زمین مدارگردی کرده و هیچ داده‌ای را برای تیم کنترل زمینی مخابره نمی‌کند؛ با این حال، ناسا اعلام کرد که هیچکدام از محموله پروگرس برای بخش آمریکایی ایستگاه حیاتی نیست، زیرا فضانوردان این بخش ذخیره‌غذایی لازم برای ماه‌های آینده را در اختیار دارند.
به گفته مقامات روس‌کاسموس، چنانچه تماس روسیه با پروگرس مجددا برقرار نشود، ظرف چند روز آینده سوخت آن تمام شده و فضاپیما سقوط کنترل‌نشده‌ای را به درون جو تجربه خواهد کرد.
تیم کنترل زمینی تلاش خواهند کرد تا دوباره با این کپسول ارتباط برقرار کنند، این در حالی است که در طول چهار مدارگردی نخست این فضاپیما، تمامی تلاش‌ها برای برقراری ارتباط ناموفق بودند.
ماهیت نقص فنی به‌وجودآمده در کپسول باری پروگرس هنوز نامشخص است، اما بر اساس اعلام ناسا، مدت‌زمان نه چندان طولانی پس از جداشدن کپسول از استیج سوم موشک سایوز، مشکل فنی بروز کرد.
سخنگوی آژانس فضایی روسیه اعلام کرد، پروگرس به مدار رسیده، اما داده‌های آن دریافت نشده است؛ با این حال، وب‌سایت تیم کنترل‌زمینی مدعی است که پروگرس به ایستگاه فضایی ملحق خواهد شد.
پیش‌تر آژانس فضایی روسیه اعلام کرده بود که این کپسول نسخه کپی از بنر پیروزی شوروی را حمل خواهد کرد که در یکم ماه می سال 1945 بر فراز ساختمان مجلس در برلین نصب شد. این پرچم نماد رسمی پیروزی شوروی بر نازی‌های آلمان بود و قرار بود فضانوردان روسیه در نهم ماه می، از آن برای ارسال پیام شادی به مردم روسیه استفاده کنند.
تاریخ پرتاب محموله بعدی به ایستگاه فضایی برای نهم ژوئن (19 خرداد) برنامه‌ریزی شده است.
نقص فنی در موتور پرواز پروگرس در سال 2011 نیز منجر به قطع تماس کامل و نرسیدن آن به مدار شد. مدت زمان کوتاهی پس از پرتاب، این موشک در صحرای سیبری سقوط کرد و نماد یکی از بزرگ‌ترین ناکامی‌های روسیه در عرصه فضا شد.
سالانه سه یا چهار کپسول باری پروگرس به فضا پرتاب شده و تجهیزاتی مانند اکسیژن، سوخت و غذا را به ایستگاه فضایی منتقل می‌کنند. این فضاپیما پس از تکمیل ماموریت و بازگشت به جو زمین، در اقیانوس آرام سقوط می‌کند.
پروگرس روسیه بخشی از ناوگان فضایی رباتیک است که تجهیزات لازم را به ایستگاه فضایی منتقل می‌کند. کپسول‌های باری رباتیک ژاپن و اروپا، همچنین کپسول دراگون متعلق به اسپیس‌ایکس و سیگنوس متعلق به اوربیتال‌ساینس آمریکا نیز وظیفه انتقال تجهیزات به فضا را برعهده دارند.

بر فراز گرم ترین بیابان دنیا دشت لوت ایران

برای دیدن عکس در ابعاد بزرگتر روی ان کلیک کنید

سامانتا کریستوفورتی این عکس زبیا را در ۲۴ ژانویه زمانی که درون ایستگاه فضایی بین المللی از فراز ایران می گذشت ، به ثبت رساند و در فیس بوک خود به اشتراک گذاشت.سامانتا در توضیح این عکس نوشت : دشت لوت گرمترین نقطه بر روی زمین با دمای ثبت شده ۷۰ درجه سانتیگراد .
و اما دشت لوت دشتی بیابانی در منطقه جنوب شرقی ایران است. این دشت در شمال شرقی شهرستان کرمان قرار دارد و ۲۵مین بیابان بزرگ جهان می‌باشد. هسته آن در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ گرم‌ترین نقطه بر سطح کره زمین شناخته شده است که بیشترین آن در سال ۲۰۰۵ با بیشینه دمای ۷۰٫۷ درجه سانتیگراد ثبت گردیده است. دانشمندان علت گرمای بالای آن را رنگ تیره و خشکی سطح آن دانسته‌اند که موجب جذب گرمای خورشید می‌شود.کلمه لوت به معنی برهنه و فاقد هرچیز است.
در بررسی ده روزه آقوس شهداد که در ۷ کیلومتری دشت لوت قرار دارد، اشیاء متعددی متعلق به هزاره سوم و سفال‌هایی از هزاره چهارم قبل از میلاد در مقابر مکشوفه بدست آمده که شامل ظروف سفالین که با رنگ‌های قرمز و نقوش مختلف تزیین یافته‌اند که از لحاظ سبک و شیوه کار با ظروف مکشوفه در بلمپور بلوچستان و خوراب کرمان شباهت کامل دارد. همچنین کوزه سفالین نخودی رنگ ظریفی بدست آمد که روی آن سه نوار قرمز رنگ دیده می‌شود. حد فاصل این نوارها با تصاویر عقاب پرگشوده و خطوط شکسته موازی به رنگ سیاه تزیین شده است. نظیر این ظرف سر مرز ایران و پاکستان در تپه‌ای به نام کولی ماهی کشف گردید که قدمت آنها به هزاره سوم قبل از میلاد می‌رسد و همچنین با ظروف رنگارنگ شوش قابل مقایسه می‌باشد.

ناکامی اسپیس‌ایکس در فرود نرم فالکون بر روی کشتی رباتیک

آخرین تلاش شرکت اسپیس‌ایکس برای بازیابی موشک فالکون 9 و فرود آوردن عمودی آن بر روی یک کشتی رباتیک، بار دیگر و پس از پرتاب موفق کپسول باری دراگون بسمت ایستگاه فضایی، با شکست مواجه شد.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، کپسول باری دراگون توسط فالکون 9 به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) بدرقه شد، اما خود موشک در فرود بر روی کشتی رباتیک بار دیگر ناکام ماند. قطعات موشک پس از برخورد با کشتی رباتیک، در درون اقیانوس آتلانتیک سقوط کردند و دیگر برای انجام پرواز قابل‌بازیابی نیستند.
نخستین تلاش رسمی شرکت اسپیس‌ایکس برای فرود آوردن موشک فالکون بر روی سکوی رباتیک در ماه ژانویه نیز سرنوشتی جز شکست نداشت، زیرا موشک، پس از برخورد با کشتی خودکار متلاشی شد.
الون ماسک، مالک شرکت اسپیس‌ایکس روز دوشنبه شانس موفقیت این فرود را 50-50 اعلام کرده بود، اما مدعی شد تا اواخر سال جاری میلادی، شانس موفقیت وی و همکارانش برای فرود آوردن نرم فالکون بر روی کشتی رباتیک به 80 درصد خواهد رسید.
ناسا عملیات پرتاب کپسول بدون‌سرنشین دراگون را بی‌نقص اعلام کرد؛ این فضاپیما روز سه‌شنبه ساعت 20:10 به وقت گرینویچ (00:40 بامداد چهارشنبه به وقت تهران)، سوار بر موشک فالکون راهی ایستگاه فضایی شد تا محموله‌ای از غذا و تجهیزات لازم را به فضانوردان تحویل دهد.
کپسول باری دراگون حدود 10 دقیقه پس از پرواز، همان طور که برنامه‌ریزی‌شده بود، از استیج دوم موشک جدا شد.
این ششمین مأموریت رسمی باری اسپیس‌ایکس تحت قرارداد با ناسا و به عنوان بخشی از یک قرارداد 1.6 میلیارد دلاری است؛ بر اساس این قرارداد، اسپیس‌ایکس متعهد به انجام 12 مأموریت باری به ایستگاه فضایی شده است.
دراگون روز جمعه (28 فروردین) به ایستگاه خواهد رسید و در آنجا توسط بازوی رباتیک ایستگاه گرفته خواهد شد. این کشتی باری، حامل دو تن غذا و تجهیزات از جمله یک دستگاه قهوه‌ساز اسپرسو است.
این کشتی پنج هفته در فضا خواهد ماند و سپس راهی زمین می‌شود.

تبلیغ بسیار دیدنی هیوندای

تبلیغ بسیار دیدنی هیوندای , کمک به دختری که پدرش یکی از فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی است
شرکت خودروسازی هیوندای در جریان یک کار تبلیغاتی بزرگ و چشم نواز به دختری به نام استفانی که پدرش در ایستگاه فضایی بین المللی اقامت دارد کمک کرد تا برای پدرش پیامی بفرستد .هیوندای با به کار گیری چند خودروی جدید جنسیس بر روی شن های باقی مانده از دریاچه خشک شده دلامار در نوادا پیام استفانی را با رد حاصل از تایر خودرو ها ثبت کردند .
اندازه این پیام ۱.۶ برابر پارک مرکزی نیویورک و حدود ۵.۵۵ کیلومتر مربع است که همزمان با حضور کارشناسان گینس به عنوان بزرگترین پیام نوشته شده با تایر خودرو به ثبت رسید.
بر اساس قوانین سازمان هوا نوردی و فضا ایالات متحده امریکا NASA نام این فضانورد در تبلیغات ذکر نشده و حتی تصویر صورت وی نیزقابل شناسایی نمی باشد .