در نبود انسان چه اتفاقی برای زمین خواهد افتاد؟

یک سوال قدیمی در مورد سرنوشت زمین در صورت نبودن انسان بر روی آن همیشه مطرح بوده است زیرا بشریت همیشه در حال فکر در مورد مرگ و آینده جهان است.
به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از دیلی میل، پس از گذشت زمان، مسلما زمین می‌تواند خود را بازسازی کرده و هرگونه نشانه‌ای از وجود انسان را پاک کند. اما شرکت Mind Warehouse به ارائه پاسخ‌های دقیق‌تری در مورد جزئیات این رویداد پرداخته که نشان می‌دهد چه اتفاقی در چه زمانی خواهد افتاد.
بر این اساس، چند ساعت پس از ناپدید شدن انسان‌ها، بیشتر چراغ‌های روی زمین خاموش خواهند شد؛ زیرا بیشتر نیروگاه‌های برق قادر به ادامه کار نخواهند بود. اگرچه نیروگاه‌های آبی برقی به کار خود ادامه خواهند داد.
10 روز بعد، حیوانات خانگی و اهلی خواهند مرد و گروهی از سگهای بزرگ به وجود خواهند آمد که حیوانات دیگر را شکار می‌کنند.
یک ماه بعد، آب سردکننده در نیروگاه‌های هسته‌ای تبخیر خواهد شد که می‌تواند باعث فجایعی در سطح چرنوبیل در سراسر جهان شود. (حادثه اتمی چرنوبیل رخداد فاجعه‌باری بود که در روز ۶ اردیبهشت ۱۳۶۵ (۲۶ آوریل ۱۹۸۶) در نیروگاه چرنوبیل در اوکراین رخ داد. انفجار و آتش‌سوزی در راکتور شماره ۴ نیروگاه چرنوبیل باعث پخش مواد رادیواکتیو در بخش بزرگی از غرب شوروی و اروپا شد).
یک سال بعد، ماهواره‌ها سقوط خواهند کرد.
25 سال بعد، پوشش گیاهی سراسر جهان را فراگرفته و برخی شهرها در زیر ماسه مدفون خواهند شد.
300 سال بعد، ساختمان‌های فلزی، پل‌ها و برجها به دلیل فرسایش شروع به از هم پاشیدن می‌کنند. از این رو برج ایفل و تمام ساختارهای نمادین بشری از بین خواهند رفت.
در نهایت 10 هزار سال بعد، تنها شاهد حضور انسان بر روی زمین، چیزهایی خواهد بود که با سنگ ساخته شده‌اند، یعنی اهرام مصر، دیوار بزرگ چین و کوهستان راشمور.
چندی پیش فیزیکدانان نجومی دانشگاه کلمبیا توضیح داده بودند که حتی اگر زمین از رویداد مخربی مانند یک انفجار عظیم هسته‌ای اجتناب کند، انسان‌ها تا کمتر از 500 میلیون سال آینده بر روی این سیاره زندگی خواهند کرد.
دانشمندان، گسترش غیرقابل کنترل خورشید را مسؤول نابودی احتمالی بشریت خوانده‌اند. رشد این ستاره منجر به غیرقابل سکونت شدن زمین خواهد شد و آن را به یک توده سوخته و بی جان سنگی تبدیل خواهد کرد.

مستند ناسا از "یک سیاره زیبا"

چه می‌شد اگر می‌توانستیم بدون ترک سیاره زمین لذت یک سفر فضایی فوق‌العاده و بی‌نظیر را تجربه کنیم. خیر، این یک شوخی نیست چرا که امروزه این رویا به واقعیت بدل شده است.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) - منطقه خراسان و به نقل از زی نیوز، ناسا با همکاری آیمکس (IMAX) و کارگردانی "تونی مایرز" مستندی با نام «یک سیاره زیبا» را تولید کرده‌اند تا منظره‌ای خیره‌کننده از سیاره آبی شگفت‌انگیزمان را در اختیار ما قرار دهند.
قرار است این مستند 26 آوریل منتشر شود.
نکته قابل توجه این مستند در این است که تمام مدت زمان فیلم توسط فضانوردان ناسا و از ایستگاه فضایی بین‌المللی تصویربرداری شده است. فضانوردانی از جمله "کیل لیندگرن"، "تری ویرتز"، "بری ویلمور" و "اسکات کلی" به عنوان فیلم‌سازان این مستند در ایستگاه فضایی آن را تهیه کرده‌اند.
این فضانوردان بیش از 15 ماه صحنه‌هایی واقعا چالش برانگیز از زمین را از ایستگاه "کوپولا" و پنجره ISS تولید کرده‌اند. این اولین باری است که برای ساخت یک فیلم در فضا از فناوری دیجیتال برای ثبت تصاویری مهیج از زمین با وضوح آیمکس استفاده می‌شود.
همچنین این مستند با راوی‌گری "جنیفر لورانس" به کشف زندگی طاقت‌فرسای فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌پردازد.

شناسایی 340 دهانه برخوردی در زمین

زمین شناسان مؤسسه علوم زمین و محیط زیست در دانشگاه فرایبورگ نخستین مطالعه جهانی خود در پاسخ به این پرسش را منتشر کرده‌اند که چه تعداد دهانه برخورد شهاب‌سنگ بر روی سطح زمین وجود دارند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، بر اساس محاسبات انجام شده توسط این دانشمندان، تاکنون وجود 188 دهانه برخورد شهاب‌سنگ بر روی زمین تأیید شده‌اند و 340 مورد دیگر در فهرست تایید و کشف‌شدن هستند.
برخوردهای شهاب‌سنگ‌ها توسعه زمین و حیات بر روی آن‌ را در گذشته شکل داده‌اند؛ به طور مثال، هم‌اکنون این تصور وجود دارد که انقراض دایناسورها بر اثر یک برخورد عظیم شهاب‌سنگ رخ داده است.
در مقایسه با تعداد 300 هزار برخورد شهاب‌سنگی که بر روی مریخ ثبت شده‌اند، بر روی زمین فقط وجود 188 مورد تایید شده‌اند. افزون بر این، 60 مورد از این تعداد زیر رسوبات دفن شده‌اند.
علم سنجش از راه دور مدرن نیز به پیشرفت قابل‌انتظاری در کشف دهانه‌های برخورد شهاب‌سنگ بر روی زمین منجر نشده است.
احتمال برخورد شهاب‌سنگ به زمین در مقایسه با برخوردهای مریخ تفاوت بنیادینی ندارد. با این حال، سطح زمین با سرعت بیشتری تغییر می‌کند، در نتیجه، دهانه‌ها برای مدت کوتاه‌تری قابل‌رویت باقی می‌مانند؛ این بدین معناست که تعداد کمی از آن‌ها امروز قابل‌شناسایی هستند.
چالش اصلی مطالعه حاضر تخمین‌زدن اثر درازمدت فرسایش بود که موجب ناپدیدشدن دهانه‌های برخوردی با گذر زمان می‌شود.
طول عمر یک دهانه برخوردی به سرعت فرسایش و اندازه آن بستگی دارد و دهانه‌های برخوردی بزرگ بسته به منطقه‌ای که در آن واقع هستند، به طول عمر چند صد میلیون سال می‌رسند.
دانشمندان حاضر در این مطالعه اعلام کرده‌اند حدود 90 دهانه برخورد شهاب‌سنگ با قطر یک تا شش کیلومتر و تعداد 250 دهانه دیگر با قطر 250 تا 1000 متر بر روی زمین هنوز در انتظار شناسایی‌شدن هستند.

جزئیات این گزارش در مجله Earth and Planetary Science Letters قابل‌مشاهده است.

برای نخستین بار تایید شد , 90 درصد هسته زمین، گوگرد است

تحقیقات جدید تیمی بین‌المللی از دانشمندان به رهبری دانشگاه دورهام نشان می‌دهد هسته زمین دارای مقادیر بالایی از گوگرد است.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، گفته می‌شود مقدار گوگرد در هسته زمین 10 برابر میزان گوگرد در مابقی بخش‌های این سیاره است. در واقع بر اساس تخمین‌های جدید، میزان این گوگرد حدود 10 درصد جرم کلی ماه است.
این نخستین باری است که دانشمندان شواهد قطعی درباره میزان گوگرد در هسته زمین ارائه داده‌اند.
هسته زمین از 2900 کیلومتری زیر سطح آن شروع می‌شود بنابراین امکان بررسی‌کردن مستقیم آن وجود ندارد. با این حال، تیم بین‌المللی حاضر در این تحقیق توانسته‌ از شیوه‌های غیرمستقیم شیمی-زمین‌شناختی برای نشان‌دادن ترکیب هسته زمین استفاده کند.
دانشمندان از مدت‌ها پیش بر این باور بودند هسته زمین بیش از اندازه سبک است و بنابراین صرفا از آهن و نیکل تشکیل نشده است. آن‌ها معتقد بودند هسته، حاوی عناصر سبک‌تر دیگر مانند گوگرد، سیلیکون، اکسیژن و کربن است؛ با این حال با توجه به عمق هسته، امکان تایید مستقیم این فرضیه وجود نداشت.
جزئیات این دستاورد علمی در مجله Geochemical Perspectives Letters ارائه شده است.

هشدار جدی دانشمندان : زمین وارد ششمین انقراض تاریخی می‌شود !

تیمی از دانشمندان مدعی‌اند زمین در حال ورود به ششمین انقراض خود در طول تاریخ است و حیات بشر به شدت تهدید می‌شود.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، با انقراض گونه‌های مختلف، انسان خدمات زیست‌بوم آن‌ها را درحالی از دست می‌دهد که برای ادامه حیات به این گونه‌ها متکی است؛ بنابراین با ناپدیدشدن آن‌ها، بقای انسان نیز تا حد زیادی آسیب‌پذیر شده است.
پائول اهرلیش، استاد مطالعات جمعیتی در زیست‌شناسی و محقق ارشد موسسه محیط زیست استنفورد وودز در امریکا، در مقاله ارائه‌شده، به سوابق فسیلی گونه‌های مهره‌داران و فراوانی داده‌های منابع دیگر رجوع کرده و آن‌ها را جهت تعیین سرعت انقراض خط پایه برای بازه‌های زمانی که انقراض انبوهی در آن‌ها وجود نداشته، ترکیب کرده است.
محققان با استفاده از این خط پایه توانستند سرعت کنونی انقراض مهره‌داران را تا 114 برابر بزرگ‌تر از خط پایه پیش‌بینی کنند.
بر اساس اعلام کنوانسیون طبیعت، در این نقطه تقریبا 41 درصد گونه‌های دوزیست و 26 درصد گونه‌های پستاندار در معرض خطر جدی انقراض قرار دارند. سرعت انقراض در حال حاضر از زمان انقراض کرتاسه-پالئوژن در 66 میلیون سال پیش، در بالاترین نقطه خود قرار دارد.
نویسندگان این مقاله بر این باورند که یافته‌هایشان محافظه‌کارانه بوده و واقعیت امر بسیار بدتر از این حرف‌هاست. در میان عوامل اصلی سرعت انقراض ششم می‌توان به نابودی زیستگاه‌های طبیعی حیوانات توسط بشر و انتشارات کربن و تغییرات آب‌وهوایی ناشی از آن اشاره کرد.
به گفته اهرلیش و همکارانش ، با این حال هنوز امیدی وجود دارد و برای جلوگیری از پیامدهای جبران‌ناپذیر باید حفاظت از زیستگاه‌ها و حیات وحشی جامعی را انجام داد.
جزئیات این مقاله با عنوان Accelerated modern human–induced species losses: Entering the sixth mass extinction در مجله Science Advances ارائه شده است.

شکل‌گیری زمین با سنگ‌های میلی‌متری

دانشمندان سوئدی دریافته‌اند زمین درست مانند سیارک‌ها، توسط اقیانوسی از ذرات میلی‌متری شکل گرفته که حول خورشید می‌چرخیدند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، بر اساس مطالعه جدید محققان دانشگاه لوند سوئد، قطعات سیارک‌ها به طور مکرر به عنوان شهاب‌سنگ بر روی زمین فرود می‌آیند. این موضوع، سنگ‌های گرد میلی‌متری موسوم به chondrule را تشکیل می‌دهد و تصور می‌شود این ذرات کوچک، بلوک‌های سازنده اولیه منظومه شمسی بوده باشند.
دکتر آندرس یوهانسون، محقق نجوم در دانشگاه لوند بر این باور است chondrules دقیقا دارای اندازه مناسب برای کندشدن توسط گازی هستند که حول خورشید جوان مدارگردی کرده است؛ این سنگ‌ها سپس احتمالا توسط گرانش سیارک‌ها به دام انداخته شده‌اند.
جامعه علمی پیش‌تر معتقد بود، زمین از طریق برخوردهای بین پیش‌سیاره‌هایی به اندازه مریخ و طی بازه زمانی 100 میلیون سال به وجود آمده است؛ با این حال، محققان هنوز چگونگی شکل‌گیری خود پیش‌سیاره‌ها را درک نکرده‌اند.
به گفته مارتین بیزارو، کارشناس chondrule از دانشگاه کپنهاگ و یکی از نویسندگان این تحقیق، مطالعه جدید نشان داده پیش‌سیارات احتمالا از سیارک‌ها و با گیراندازی chondrules به همان شیوه‌ سیارک‌ها شکل گرفته‌اند.
مطالعات شهاب‌سنگ‌های مریخی از نظریات محققان پشتیبانی می‌کند. این بررسی‌ها پیش‌تر نشان داده بودند مریخ در بازه زمانی فقط یک تا سه میلیون سال تشکیل شده که این همان دورانی است که محققان در شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای به آن دست یافته‌اند.
جزئیات این دستاورد علمی در مجله Science Advances منتشر شده است.

خورشيد چقدر از ما فاصله دارد؟

فاصلة متوسط خورشيد با ما كمتر از 150 ميليون كيلومتر است. چون زمين در يك  مدار كاملاً دايره اي شكل به دور خورشيد نمي گردد، بلكه اين مدار بيضي شكل است بنابراين، فاصلة خورشيد تا زمين در طول سال تغيير مي كند. وقتي كه زمين داراي نزديك ترين فاصله با خورشيد است( ستاره شناسان مي گويند در حضيض است) اين فاصله زير 147 ميليون كيلومتر است. درحالي كه در بيشترين فاصله(اوج) اين مقدار بالغ بر 152 ميليون كيلومتر است. فاصلة خورشيد با زمين به عنوان واحد نجومي شناخته شده است و اغلب اوقات به عنوان واحد فاصله در منظومة شمسي به كار برده مي شود. دانش دقيق از ميزان واحد نجومي داراي بيشترين اهميت در تعيين فواصل ستارگان به وسيلة روش اختلاف منظر مي باشد. اين روش عبارت است از جابجايي ظاهري يك شيء رؤيت شده در نتيجة اختلاف در موقعيت نظاره گر. اگرچه براي بيش از دو هزار سال سعي شد تا اين فاصله را اندازه بگيرند، اما تا قبل از سال 1860م كه مقدار آن دقيق به دست آمد، تلاش ها به نتيجه اي نرسيد. 

زمين در يك  مدار كاملاً دايره اي شكل به دور خورشيد نمي گردد

چه چيز باعث تغيير فصل مي گردد؟

 علت اصلي فصل ها، كج شدن محور زمين از حالت قائم مي باشد. محور زمين با زاويه اي بين 23/5 درجه تا حالت قائم نسبت به سطح مدار زمين كج مي شود. به عبارت ديگر، صفحة استوا زاویه ای 23/5 درجه ای  نسبت به دايره البروج می سازد . نتيجة اين امر اين است كه ارتفاع خورشيد در موقع ظهر در طول سال بسته به تغيير موقعيت خورشيد روي دايره البروج است. به عنوان مثال، در اعتدال ها( 21 مارس و21 سپتامبر) خورشيد روي استواي سماوي است. وقتي كه از استواي زمين به آن نگاه مي شود خورشيد به صورت عمود بر سر شما مي تابد، درحالي كه در قلب تابستان(21 ژوئن) خورشيد در 23/5 درجة شمالي استواي سماوي است و به طور عمود بالاي سر رأس السرطان مي باشد. شش ماه بعد خورشيد 23/5 درجة جنوب استواي سماوي است. نتيجة اين امر اين است كه ارتفاع خورشيد در نيم روز در طول سال به اندازة 47 درجه تغيير مي كند. هرچه ارتفاع خورشيد در آسمان زيادتر باشد، در روي سطح زمين گرماي بيشتري احساس مي شود و به تدريج كه سال مي گذرد درجة حرارت متوسط با ارتفاع خورشيد تغيير مي كند و چهار فصل را به وجود مي آورد.

رصد طلوع زمین مرمری از منظر ماه

مدارگرد اکتشافی ماه (LRO) ناسا تصویر دیدنی از طلوع مرمر آبی رنگ در زمین از منظر ماه تهیه کرده است.

تماشای هزار سال تاخت و تاز سیارک‌ها به زمین در 30 ثانیه

تماشای هزار سال تاخت و تاز سیارک‌ها به زمین در 30 ثانیه

یک نقشه تعاملی جدید به کاربران امکان گشت‌وگذار و زوم‌کردن روی برخوردهای سیارکی 1000 سال گذشته را می‌دهد.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، همزمان، در تلاشی برای ممانعت از برخورد نابودگرهای دیگر در آینده، مسابقه ناسا برای جلب کمک عموم در رهگیری صخره‌های آسمانی، وارد مرحله بعدی خود شده است.
این نقشه با استفاده از داده‌های یک روزنامه‌نگار به نام «سیمون روجرز» تهیه شده و نشان می‌دهد طی 1000 سال گذشته سیارک‌ها به چه مکان‌هایی برخورد کرده‌اند. همچنین می‌توان مشاهده کرد که بزرگ‌ترین برخوردها به چه مکان‌هایی بوده است. علاوه بر این، نقشه تعاملی نشان می‌دهد زمین به چه میزان در مقابل برخوردهای سیارکی آسیب‌پذیر است.
ناسا تخمین می‌زند که فقط یک درصد از میلیون‌ها سیارک منظومه شمسی کشف شده‌اند و گرچه می‌توان برخوردهای ضبط شده را در این انیمیشن‌ها مشاهده کرد، اکثر سیارک‌هایی که وارد محدوده زمین می‌شوند، یا در دریا می‌افتند و یا این که در جو منفجر می‌شوند.
این بدین معناست که بخش اعظم این برخوردها هنوز ثبت نشده‌اند، زیرا دانشمندان مکان هر سیارک را در منظومه شمسی نمی‌دانند.
پتانسیل نابودشدن حیات روی زمین توسط یک سیارک اخیرا توسط ناسا و دیگر آژانس‌ها برجسته شده و اواخر ماه آوریل، سازمانی از فضانوردان سابق موسوم به «بنیاد B612»اعلام کرد زمین بیش از آنچه تصور می‌شد، آماج تاخت و تاز سیارک‌ها بوده و این که 26 نمونه انفجار بزرگ‌تر از بمب‌های اتم از سال 2000 به بعد، بیشتر در جو فوقانی کره خاکی رخ داده‌اند.
قابت «چالش سیارک بزرگ» ناسا مجموعه‌ای از مسابقات است که 35 هزار دلار را در جوایز متعدد به افرادی ارائه می‌دهد که بتوانند الگوریتم‌هایی را برای شناسایی سیارک‌ها طراحی کنند. ماه فوریه گذشته، این رقابت مرحله اول خود را به پایان برد و 422 نفر از کشورهای مختلف الگوریتم‌های خود را تسلیم ناسا کردند. در تاریخ 19 ماه مه فاز بعدی این رقابت انجام می‌شود و این الگوریتم‌ها تحلیل می‌شود.
این الگوریتم‌ها نه تنها سیارک‌ها را شناسایی می‌کنند بلکه امید می‌رود اندازه و شکل آن را نیز تعیین کنند و با کمک آن‌ها ناسا بتواند خطرات احتمالی سیارک‌ها را برای زمین تعیین کند. ناسا در سال جاری میلادی 10 رقابت را در این زمینه در دستور کار خود دارد.

گذر سیارکی به اندازه اتوبوس از کنار زمین

گذر سیارکی به اندازه اتوبوس از کنار زمین 

سیارکی به اندازه یک اتوبوس اول هفته جاری در فاصله 299هزار و 300 کیلومتری زمین رصد شد.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در این گذر که در روز شنبه(13 اردیبهشت) مشاهده شد، سیارک HL129 به زمین نزدیک‌تر از ماه بود (که به طور متوسط 384 هزار و 500 کیلومتر از کره خاکی فاصله دارد) و به نزدیک‌ترین فاصله خود از زمینیان رسید.
به گفته مقامات پروژه «تماشای سیارک» ناسا مستقر در آزمایشگاه پیشرانش جت این آژانس، عرض این سیارک 7.6 متر است. سیارکی به این اندازه در صورت برخورد با یک شهر بزرگ آسیب‌های مهمی را به دنبال خواهد داشت و تاثیر آن به اندازه انفجار نصف بمب اتمی است که در سال 1945 هیروشیما را طعمه خود کرد.
این سیارک روز 28 آوریل (هشتم اردیبهشت) توسط منجمانی از تیم «تحقیقاتی لمون ماونت» از اتحادیه بین‌المللی نجوم کشف شد.
دانشمندان ناسا و محققان سراسر جهان به طور مداوم با هدف کشف سیارک‌هایی که شاید به سطح زمین برخورد کنند، آسمان را نظاره می‌کنند. تحقیقات جدید حکایت از آسیب‌پذیری زمین در مقابل برخوردهای سیارکی دارد و اخیرا اعلام شد زمین 10 برابر بیش از آن چه تصور می‌شد، در معرض این تهدید کیهانی قرار دارد.

تصویری استثنایی از زمین، مروارید آبی منظومه شمسی

تصویریاستثنایی از زمین، مروارید آبی منظومه شمسی

بسیاری از تصاویر فضایی که تاکنون از قرص کامل سیاره‌های منظومه شمسی و به خصوص زمین دیده‌اید، مجموعه به هم چسبیده‌ای از عکس‌های مختلف هستند که در کنار هم مونتاژ شده و یک نمای زیبا از یک جرم سماوی را تشکیل می‌دهند. اما این تصویر خیره کننده از سیاره زمین کار بی‌نظیری از دوربین  ۱۲۱‌ مگاپیکسلی ماهواره هواشناسی الکترو-ال روسیه است که در طول جغرافیایی ۷۶ درجه شرقی و روی مدار زمین‌ثابت معلق ایستاده و ۲۴ ساعته به زمین نگاه می‌کند.

مدار زمین ثابت یک مدار منحصر به فرد است که در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومتری بالای خط استوا قرار دارد. موقعیت خاص این مدار باعث می‌شود که سرعت چرخش ماهواره در آن با سرعت چرخش زمین به دور خودش برابر بوده و از نظر ناظر زمینی چنین به نظر برسد که ماهواره در فضا معلق است. این مدار منحصر به فرد است و هر نقطه مداری روی آن برای ملتها ارزش استراتژیک دارد.

موقعیت ویژه این ماهواره در مدار زمین ثابت باعث شده تا تصویر واضحی از ایران، خلیج همیشه پارس، دریاس مازندران، شبه جزیره عربستان، هندوستان، بهش غربی استرالیا، مجموعه جزایر اندونزی، چین و شرق قاره آفریقا دیده شود. پوشش گیاهی در شمال، غرب و شمال شرقی ایران در این تصویر به خوبی آشکار و به رنگ نارنجی مشخص شده است.

دوربین فوق پیشرفته این ماهواره زاویه دید مناسبی دارد به گونه‌ای که با توجه به موقعیت ماهواره نسبت به زمین می‌تواند از کل کره زمین یک تک عکس واضح بگیرد. تصاویر هر ۳۰ دقیقه یکبار در چهار باند مرئی و یک باند مادون قرمز گرفته شده و به زمین مخابره می‌شوند. البته در موقعیتهای اضطراری مانند طوفانهای سهمگین یا وقوع یک سونامی، می‌توان ماهواره را چنان تنظیم کرد که هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه یک‌بار کار عکسبرداری را تکرار کند. این تصاویر دقیقترین عکسهایی است که یک ماهواره هواشناسی از زمین می‌گیرد. وجود طیف مادون قرمز در این عکس که با رنگ نارنجی شبیه سازی شده است، طبیعت تصویر را از آنچه چشم انسان از آن فاصله می‌بیند، تغییر داده است. مناطقی که در طیف نارنجی رنگ آمیزی شده‌اند، پوشش گیاهی را نشان می‌دهند چون گیاهان طیف مادون قرمز را به خوبی بازتاب می‌دهند.

ماهواره الکترو-ال که سال گذشته به فضا پرتاب شد علاوه بر این دوربین بی نظیر به تجهیزات و حسگرهای دیگری نیز مجهز است تا غیر از آب و هوای زمین، آب و هوای فضا را نیز رصد کند. این ماهواره می‌تواند میزان و شدت بادهای خورشیدی را اندازه‌گیری کرده و به زمین مخابره کند.

ماهواره الکترو-ال طراحی شده تابرای مدت ۱۰ سال در مدار زمین باقی بماند. مهمترین عاملی که طول عمر یک ماهواره مستقر در مدار زمین ثابت را تعیین می‌کند، خالی شدن مخازن سوخت آن است. مدار زمین ثابت مدار پایداری نیست. به این مفهوم که ماهواره های مستقر در آن به مرور به شرق یا غرب موقعیت خود حرکت می‌کنند. درست مانند اتومبیلی که در سراشیبی یک خیابان پارک شده باشد، این ماهواره‌ها نیز به ابزاری مشابه ترمز خودرو برای جلوگیری از انحراف احتیاج دارند. معمولا سازندگان ماهواره‌ها با در نظر گرفتن سرعت انحراف ماهواره از موقعیت اصلی، هر از چند گاهی موتورهای ماهواره را روشن می‌کنند، تا آن را به جای از پیش تعیین شده‌اش بازگردانند و طبیعی است که پس از مدتی با اینکه ماهواره کاملا سالم است، اما به خاطر اتمام سوخت باید ده‌ها میلیون دلار سرمایه را به مدار قبرستان، جایی بالاتر یا پایینتر از مدار زمین ثابت منتقل کرد تا نقطه مداری برای یک ماهواره تازه نفس آزاد شود.

مکان برگزاری مراسم "ساعت زمین"

مکان برگزاری مراسم "ساعت زمین" در برخی‌ شهرهای ایران اعلام شد:

رشت : میدان شهرداری و پیاده راه اعلم الهدی
کرمان : گنبد جبلیه و میادین شهدا و آزادی
ارومیه : ساختمان شهرداری و پل شهید بهشتی
تهران : برج ميلاد و برج آزادي
کاشان : باغ فین
اهواز : پل سیاه، پل سفید، پل سلمان فارسی، پل فولاد، پل هفتم و آبشار رنگین کمان، پل طبیعت، سیلوی اهواز و میادین چهار شیر و پنج نخل
کرج : تالار بزرگ شهيدان نژاد فلاح
اصفهان :سایت بین‌المللی ساعت زمین که مرکز آن در سنگاپور است شهر اصفهان را به عنوان فعال‌ترین حامی برنامه در 2014 معرفی کرده است. از یک ماه گذشته شهر اصفهان جلوتر از کلیه پایتخت‌ها و شهرهای آسیایی برنامه‌های جانبی این مراسم را آغاز کرده است. حک شدن بزرگترین آرم برنامه در جوار پل فردوسی بر روی کف رودخانه، برگزاری بزرگترین حلقه انسانی با حضور مردم اصفهان در اطراف آرم، برپایی تورهای دوچرخه سواری در سطح شهر، تبلیغات شهری و فرهنگسازی کاهش مصرف انرژی با هدف کاهش تاثیرات سوء بر اقلیم اصفهان و لزوم مدیریت مصرف سوخت در نیروگاه‌های شهر اصفهان از جمله برنامه‌های اجرا شده است. پل تاریخی خواجو فردا شب خاموش می شود.

ساعت زمین در ایران

ساعت زمین در ایران

کمتر از 24 ساعت تا شروع مراسم ساعت زمین مانده است.
تنها 60 دقیقه برای یک آگاهی بخشی همگانی چراغ های اضافی خود را خاموش نمائید.
تنها با خاموش کردن چراغ های اضافی خود به مدت 60 دقیقه شما هم مي توانيد در بزرگترين خاموشي جهان اثر گذار باشيد و قدری از مصرف انرژی بکاهیم آن هم برای حفظ محیط زیست
شنبه 9 فروردین سال 1393 از ساعت 20:30
البته شاید این ۶۰ دقیقه بهترین زمان ممکن برای رصد آسمان باشد.چه با تلسکوپ یا دوربین دو چشمی و چه با چشم غیر مسلح.اگر در شهر شما این مراسم برگزار شود میتوانید ستارگان زیادی که قادر به دیدن آن‌ها نبودید را مشاهده کنید.همچنین صورت‌های فلکی را بسیار راحت تر پیدا کنید.پس این فرصت را از دست ندهید و عکس‌های خود را برای انتشار در فیسبوک و تارنمای گروه برای ما بفرستید تا به اسم خودتان منتشر شود.

ساعت زمین

ساعت زمین

ساعت زمین یک رویداد جهانی سازماندهی شده توسط صندوق جهانی طبیعت (به انگلیسی: World Wide Fund for Nature) است و در آخرین شنبه ماه مارس هر سال بر‌گزار می شود. خانواده ها و کسب و کار با خاموش کردن چراغ ها و سایر دستگاه های الکتریکی غیر ضروری خود به مدت یک ساعت آن را یادآوری می کنند و آرمان نخست این اقدام این است که آگاهی درباره تغییرات آب و هوایی و نیاز به مصرف محتاطانه انرژی در جهان ابقا شود.

ساعت زمین نخستین بار توسط روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد در سال ۲۰۰۷ ، زمانی مطرح شد که ۲٫۲ میلیون نفر از ساکنین سیدنی اقدام به خاموش کردن چراغ‌های غیرضروری کردند. به دنبال این اقدام سیدنی، بسیاری از شهرهای دیگر جهان، این رویداد را به تصویب رساندند.

در ایران

نخستین گرامیداشت ساعت زمین در ایران در سال ۱۳۹۰ و با خاموشی چراغ‌های برج میلاد در تهران انجام شد. در سال ۱۳۹۱ تعداد بیشتری از شهرها سازه‌های معروف ایران به این حرکت پیوستند و افزون بر برج میلاد، برج آزادی تهران، سی‌وسه پل اصفهان، و پل سفید اهواز نیز چراغ‌های خود را خاموش خواهند کرد.
گرامیداشت ساعت زمین در ایران و با مشارکت تعدادی از شهرهای ایران مانند تهران، اصفهان، رشت و قم صورت خواهد گرفت.

نگرانی دانشمندان از نابودی زمین

نگرانی دانشمندان از نابودی زمین

دانشمندان و کارشناسان حقوقی ابراز نگرانی کرده‌اند که یک آزمایش جاه‌طلبانه با استفاده از برخورددهنده یونی با بار بسیار زیاد می‌تواند بطور تصادفی زمین را از بین ببرد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، یکی از قدرتمندترین شتاب‌دهنده‌های ذره جهان که قادر به تولید ذرات داغتر از چهار تریلیون درجه سانتیگراد است، در پی هشدار کارشناسان از امکان ایجاد میکرو سیاه‌چاله‌ها و ماده عجیب مورد توجه قرار گرفته است.

«برخورددهنده یون سنگین واقعی» (RHIC) آزمایشگاه ملی بروک‌هاون، هسته‌ها را تا سرعت نور شتاب داده و سپس در تلاش برای تولید ماده بسیار داغ پلاسمای کوارک-گلئون که تصور می‌شود کمی پس از انفجار بزرگ بوجود آمده باشد، آنها را به هم می‌کوبند.

درحالیکه این آزمایش می‌تواند به سوالاتی در مورد چگونگی آغاز حیات بر روی زمین پاسخ دهد، اما منتقدان هشدار داده‌اند که ذرات زیراتمی موسوم به «شبه ماده سیاه» (strangelet) ممکن است بطور تصادفی تولید شوند.

این ذرات از پتانسیل آغاز زنجیره‌ای از واکنش‌ها و تبدیل همه چیز به «ماده عجیب» برخوردارند که به ادعای دانشمندان، می‌تواند زمین را به یک کره بی‌روح بیش از اندازه متراکم به مساحت نزدیک به 100 متر تبدیل کند.

برخورددهنده RHIC که دومین شتاب‌دهنده بسیار قوی جهان پس از برخورددهنده بزرگ هادرونی است، قرار است ارتقاء عظیمی برای افزایش قدرت آن و انجام آزمایشات در حوزه‌های ناشناخته دریافت کند.

با این ارتقا، RHIC قادر خواهد بود برخوردهایی 20 برابر قویتر از زمان ابتدای ساخت خود تولید کند که این امر، نگرانی کارشناسان در مورد لزوم انجام ارزیابی خطر دقیق‌تر برای آن را در پی داشته است.

از زمان ساخت این برخورددهنده، دانشمندان توانستند ذره بوزن هیگز و همچنین پلاسمای کوارک-گلئون را کشف کنند که شبیه هیچکدام از چیزهایی که انسان تا این زمان می‌شناخت، نیستند.

این کارشناسان معتقدند، کمیسیونی که اخیرا هزینه‌های آزمایشگاههای وزارت انرژی آمریکا را مورد بررسی قرار داده، همچنین باید ارزیابی دقیقتری بر روی یک برنامه تجربی داشته باشد که چشم‌انداز عجیب و کمتر بحث‌شده تخریب کل سیاره زمین را افزایش داده است.

اگرچه در زمان آغاز تلاشهای برخورددهنده بزرگ هادرونی مرکز سرن برای کشف ذره بوزن نیز چنین نگرانی‌هایی وجود داشت؛ اما با وجود اینکه سیاه‌چاله‌های پایدار با شتاب‌دهنده ذرات قابل ایجاد نیستند، حتی اگر بوجود بیایند نیز نمی‌توانند ماده را به شیوه‌ای که برای زمین تهدیدآمیز باشد، ببلعند.