ماموریت سفینه روزتا پس از برخورد با سطح دنبالهدار پی۶۷ به پایان رسیدماموریت سفینه روزتا در آخرین مرحله از ماموریت گردآوری اطلاعات از دنبالهدار ۶۷پی پس از برخورد با سطح آن به پایان رسید.
این سفینه که روز ماه مارس سال ۲۰۰۴ به فضا پرتاب شد، و امروز جمعه، ۹ مهر (۳۰ سپتامبر)، قبل از برخورد با سطح دنبالهدار، اطلاعاتی را در مورد آن به زمین مخابره کرد.
ماموریت روزتا دنبال کردن و رسیدن به دنبالهدار ۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو بود که در سال ۱۹۶۹ توسط دو اخترشناس به نام های کلیم ایوانوویچ چورویوموف و ایوانوا گراسیمنکو کشف شده بود. هزینه طرح ساخت و پرتاب روزتا را کشورهای اروپایی تامین کردند با این هدف که برای اولین بار، از نزدیک بتوانند خصوصیات یک دنبالهدار را مطالعه کند.
سفینه روزتا سرانجام در ماه اوت سال ۲۰۱۴ پس از طی مسافتی نزدیک به شش میلیارد کیلومتر به مدار دنبالهدار ۶۷پی رسید و در ماه نوامبر، کاوشگر "فیله" را به سوی سطح دنبالهدار رها کرد. این کاوشگر به سلامت بر سطح دنبالهدار فرود آمد اما باطریهای خورشیدی آن پس از سه روز تمام و فعالیت آن متوقف شد. کارشناسان مرکز کنترل آژانس فضایی اروپا گفتند که سفینه در سایه قرار گرفته و به خاطر نبودن نور خورشید، قادر به فعالیت نیست. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۵ که دنبالهدار ۶۷پی به خورشید نزدیکتر شده بود، باطریهای کاوشگر برای مدتی کوتاه به کار افتاد.
با وجود اینکه ماموریت کاوشگر آنطور که انتظار میرفت انجام نگرفت اما در همان مدت کوتاهی که فعال بود، توانست اطلاعات سودمندی را از سطح دنبالهدار به زمین ارسال کند. اوایل ماه سپتامبر سال جاری، سفینه روزتا برای مدتی کوتاه تصاویری از "فیله" را که در شکاف یک صخره قرار داشت به زمین فرستاد.
با اعزام سفینهای به سوی یک دنباله دار، پژوهشگران انتظار داشتند بتوانند به اطلاعاتی دست یابند که به شناخت چگونگی شکلگیری منظومه شمسی و شاید نحوه پدید آمدن حیات بر کره زمین کمک کند. به گفته کارشناسان، دنبالهدارها حاوی مواد اولیه ساخت منظومه شمسی هستند و سابقه تشکیل آنها به زمانی باز میگردد که خورشید هنوز تودهای مدور از غبار و گاز بود.
دنبالهدارها عمدتا از یخ، غبار و ذرات سنگ ساخته شدهاند و نظر بر این است که شاید با برخورد با سطح زمین، برای اولین بار آب را به این سیاره آورده و امکان پدید آمدن حیات را ایجاد کرده باشند. همچنین، به گفته پژوهشگران، آن بخش از اطلاعات دریافتی از روزتا و فیله که تا کنون تجزیه و تحلیل شده حاکی از آن است که ممکن است برخورد دنبالهدارها با زمین، اسیدهای آمینه را هم که مواد لازم برای ایجاد موجودات زنده است، به زمین آورده باشد.
