چرا حلال ماه وجود دارد؟

 مي دانيم كه ماه هيچ نوري از خود ندارد و تنها با منعكس كردن نور خورشيد روشن مي شود. در نتيجه درهر لحظة زماني تنها نصف سطح ماه روشن خواهد بود(نيم سطحي كه روبه روي خورشيد است) در حالي كه نيم سطح ديگر تاريك است. چون ماه دور زمين را در كمتر از يك ماه طي مي كند، بسته به اين كه چه مقدار ازسطح روشن شدة ماه به طرف ما باشد، شكل هاي مختلفي از آن را مشاهده مي كينم. در ماه نو، ماه تقريباً بين خورشيد و زمين قرار مي گيرد به طوري كه طرف تاريكش به سوي ما است و ما نمي توانيم آن را ببينيم. همچنان كه ماه به سفرخودش به دور زمين ادامه مي دهد، كم كم از جلو خورشيد كنار مي رود و ما آن قسمت از آن را كه به وسيلة نور خورشيد روشن مي شود، مي بينيم. در اين موقع ماه به صورت يك هلال نازك ديده مي شود. در زماني كه ماه يك چهارم سفرش به دورزمين را طي كرده باشد ما مي توانيم نصف طرف روشن شده را ببينيم و در آن موقع گفته مي شود كه تربيع اول است. بعد از اين و به تدريج قسمت هاي بيشتري از ماه را روشن مي بينيم تا اينكه در حدود دو هفته بعد از ماه نو، تمام قسمت قابل رؤيت ماه ديده مي شود. در اين حالت خورشيد و ماه در نقطة مقابل يكديگر قرار دارند و زمين بين آنهاست. وقتي كه ماه در اين موقعيت است ماه در حدود زمان غروب آفتاب، طلوع مي كند. همچنان كه ماه به سفرش ادامه مي دهد به خورشيد نزديك تر مي گردد و بنابراين ما به تدريج قسمت كمتري از آن را مشاهده خواهيم كرد. تربيع سوم زماني اتفاق مي افتد كه ما بتوانيم نصف طرف روشن ماه را در آسمان صبح ببينيم و بلآخره بعد از بيست و نه روز از ماه نو، ماه يك بار ديگر طرف تاريكش را به سوي زمين چرخانده است.